Czym jest zespół policystycznych jajników?

Zespół policystycznych jajników (ang. Polycystic Ovary Syndrome, PCOS) to jedno z najczęściej występujących zaburzeń hormonalnych u kobiet w wieku rozrodczym. Szacuje się, że problem ten dotyczy od 6% do 15% kobiet na świecie. PCOS to stan chorobowy, którego objawy obejmują zarówno czynniki hormonalne, jak i metaboliczne, a do tego wpływają na jakość życia i mogą zwiększać ryzyko rozwoju chorób przewlekłych, takich jak cukrzyca typu 2 czy nadciśnienie.

U kobiet z PCOS dochodzi do zaburzenia równowagi hormonalnej. Oznacza to, że w organizmie występuje nadmiar androgenów (męskich hormonów płciowych), co prowadzi do trudności z owulacją. W wyniku tego, pęcherzyki jajnikowe zatrzymują się w rozwoju, przekształcając się w małe torbiele – stąd pochodzi nazwa „policystyczne jajniki”. Oczywiście, warto pamiętać, że nie wszystkie kobiety z PCOS mają torbiele na jajnikach.

Objawy zespołu policystycznych jajników

Objawy PCOS mogą różnić się w zależności od kobiety, ale najczęściej dotyczą:

  1. Zaburzeń miesiączkowania – nieregularne lub brak miesiączki wynikające z problemów z owulacją.
  2. Hirsutyzmu – nadmiernego owłosienia na twarzy, klatce piersiowej i innych częściach ciała typowych dla mężczyzn, spowodowanego nadmiarem androgenów.
  3. Trądziku i łojotoku – zmiany skórne związane z wysokim poziomem hormonów.
  4. Wypadania włosów – łysienia typu męskiego.
  5. Problemy z wagą – tendencja do tycia, szczególnie w okolicach brzucha, co może sprzyjać insulinoodporności.
  6. Zmęczenie – osłabienia, często powiązanego z niestabilnym poziomem cukru.

PCOS może także powodować bezsenność, bóle głowy oraz obniżony nastrój, co dodatkowo pogarsza jakość życia. Warto podkreślić, że wiele kobiet nie zdaje sobie sprawy, że ich objawy mogą być powiązane z PCOS, co opóźnia diagnostykę i leczenie.

Kto jest narażony na PCOS?

 

Zespół policystycznych jajników jest uwarunkowany genetycznie, więc istnieje większe ryzyko wystąpienia tej dolegliwości u kobiet, które mają matki lub siostry z PCOS. Oprócz tego, większe ryzyko występuje u:

  • kobiet z nadwagą lub otyłością,
  • kobiet z insulinoodpornością lub cukrzycą typu 2,
  • osób prowadzących mało aktywny tryb życia,
  • kobiet, które miały nieregularne miesiączki od momentu dojrzewania.
osoby narażone na pcos

Jak zdiagnozować PCOS?

Diagnoza PCOS nie jest jednoznaczna i wymaga kilku badań. Lekarz może podejrzewać PCOS na podstawie wywiadu z pacjentką i objawów klinicznych, ale do potwierdzenia konieczne są szczegółowe badania.

  1. Badanie krwi – w celu sprawdzenia poziomu hormonów płciowych, takich jak estrogen, progesteron i androgeny.
  2. USG jajników – badanie USG pozwala na ocenę obecności torbieli. Policystyczne jajniki są zwykle powiększone i zawierają liczne, drobne pęcherzyki. Badanie można wykonać u specjalisty – sprawdź dostępność usługi badanie USG.
  3. Test na insulinoodporność – wiele kobiet z PCOS ma insulinoodporność, dlatego warto sprawdzić poziom glukozy i insuliny.

Warto również skonsultować się z naszym ginekologiem w Warszawie, który pomoże w interpretacji wyników i postawieniu diagnozy.

Leczenie zespołu policystycznych jajników

Leczenie PCOS jest złożone i dopasowywane indywidualnie, ponieważ objawy PCOS mogą mieć różne nasilenie i charakter, a ich przyczyny bywają wieloczynnikowe. Dlatego też terapia powinna obejmować zarówno farmakologię, jak i zmianę stylu życia. Celem leczenia jest złagodzenie objawów, poprawa jakości życia oraz zmniejszenie ryzyka powikłań, takich jak cukrzyca typu 2, choroby serca czy niepłodność.

Nie istnieje jedno, uniwersalne leczenie PCOS, ponieważ terapia jest dostosowywana do indywidualnych potrzeb pacjentki. W zależności od objawów, lekarz może zaproponować:

Hormonalna terapia antykoncepcyjna

Antykoncepcja hormonalna jest często stosowana jako pierwsza linia terapii u kobiet, które nie planują ciąży. Tabletki antykoncepcyjne mogą pomóc w uregulowaniu cyklu miesiączkowego, co jest ważne dla zachowania zdrowia macicy i zmniejszenia ryzyka rozrostu endometrium. Dodatkowo antykoncepcja hormonalna pomaga obniżyć poziom androgenów, czyli męskich hormonów, co łagodzi objawy takie jak trądzik i nadmierne owłosienie (hirsutyzm). Tabletki te działają też ochronnie na jajniki, zmniejszając ryzyko rozwoju torbieli.

Leki antyandrogenne

Leki antyandrogenne stosuje się u pacjentek, które borykają się z nasilonym hirsutyzmem lub trądzikiem, a antykoncepcja hormonalna nie przynosi wystarczających efektów. Leki te blokują receptory androgenowe, zmniejszając wpływ męskich hormonów na organizm. Przykładem jest spironolakton, który często stosowany jest jako wspomagający lek przeciwko nadmiarowi androgenów. Warto jednak pamiętać, że nie jest to opcja dla kobiet planujących ciążę, ponieważ antyandrogeny mogą wpływać na rozwój płodu.

Leki stymulujące owulację

Dla kobiet z PCOS, które mają trudności z zajściem w ciążę, stosuje się leki wspomagające owulację. Najczęściej podawany jest lek, który działa poprzez pobudzenie przysadki mózgowej do wydzielania hormonów stymulujących owulację. Jeśli lek nie przynosi efektów, alternatywą są gonadotropiny lub leki indukujące owulację. Warto jednak podkreślić, że takie leczenie powinno być monitorowane przez specjalistę, aby zapobiec ryzyku ciąży mnogiej lub nadmiernej stymulacji jajników.

Lek stosowany w cukrzycy typu 2

Lek stosowany przede wszystkim w cukrzycy typu 2, znajduje zastosowanie także w leczeniu PCOS, zwłaszcza u kobiet z insulinoodpornością. Insulinoodporność jest częstym problemem towarzyszącym PCOS, który prowadzi do podwyższonego poziomu insuliny i nasila produkcję androgenów w jajnikach. Lek pomaga obniżyć poziom cukru we krwi, poprawiając wrażliwość organizmu na insulinę. Dodatkowo, jej stosowanie może przyczynić się do redukcji masy ciała i poprawy regularności miesiączek, co pozytywnie wpływa na cykl owulacyjny.

Zmiana stylu życia

Styl życia ma ogromne znaczenie w leczeniu PCOS. Często zaleca się:

  • Aktywność fizyczną – regularne ćwiczenia mogą pomóc w kontroli masy ciała, poprawie wrażliwości na insulinę i łagodzeniu objawów metabolicznych. Ćwiczenia aerobowe oraz trening siłowy wspomagają metabolizm glukozy i poprawiają samopoczucie.
  • Zbilansowaną dietę – dieta o niskim indeksie glikemicznym, bogata w błonnik i białko, może pomóc w utrzymaniu stabilnego poziomu cukru i insuliny. Unikanie przetworzonych produktów i cukrów prostych jest istotne dla kontrolowania wagi i hormonów.
  • Redukcję stresu – stres wpływa na gospodarkę hormonalną, dlatego techniki relaksacyjne, joga lub medytacja mogą okazać się pomocne w leczeniu PCOS.

Dieta przy PCOS

Dieta jest jednym z najważniejszych elementów, który może pomóc w łagodzeniu objawów PCOS. Dieta przy PCOS powinna skupiać się na:

  • Niskim indeksie glikemicznym – unikanie produktów o wysokim IG, jak białe pieczywo, słodycze i słodkie napoje.
  • Błonniku – spożywanie pełnoziarnistych produktów, warzyw i owoców wspomaga pracę jelit i zmniejsza wahania poziomu cukru.
  • Zdrowych tłuszczach – dodanie do diety tłuszczów roślinnych, jak oliwa z oliwek, awokado czy orzechy, wspiera zdrową gospodarkę hormonalną.
  • Białku – białko wpływa na sytość i jest niezbędne dla stabilizacji poziomu cukru we krwi.

Regularne posiłki w stałych odstępach czasu pomagają w utrzymaniu stabilnego poziomu cukru, co jest istotne dla kobiet z PCOS. Warto także zrezygnować z alkoholu i ograniczyć spożycie kofeiny, które mogą wpływać negatywnie na gospodarkę hormonalną.

Zespół policystycznych jajników a ciąża

PCOS a ciąża to temat, który budzi wiele emocji, ponieważ zaburzenia owulacji mogą utrudniać zajście w ciążę. Warto jednak zaznaczyć, że wiele kobiet z PCOS zachodzi w ciążę – czasem naturalnie, a innym razem dzięki leczeniu wspomaganemu.

Dla kobiet z PCOS starających się o dziecko szczególnie ważne jest monitorowanie owulacjiunikanie czynników pogarszających insulinoodporność. Wsparcie lekarza oraz regularna konsultacja mogą pomóc w ustaleniu odpowiedniej metody leczenia.

Wskazówki dla kobiet z PCOS planujących ciążę:

  • Monitorowanie owulacji – pomocne mogą być testy owulacyjne lub monitorowanie cyklu z pomocą specjalisty (USG ginekologiczne z oceną owulacji).
  • Zdrowa dieta i aktywność fizyczna – wspomagają prawidłową wagę, co jest korzystne zarówno dla zdrowia matki, jak i przyszłego dziecka.
  • Stosowanie suplementów – zwłaszcza kwasu foliowego, który jest niezbędny dla zdrowego rozwoju płodu.

Odpowiednie leczenie i wsparcie medyczne mogą sprawić, że nawet kobiety z PCOS mogą cieszyć się macierzyństwem.

Umów się ze specjalistą

specjalista położnictwa i ginekologii, ultrasonografista

 

specjalista endokrynologii, specjalista chorób wewnętrznych

specjalista położnictwa i ginekologii, ultrasonografista